Jak pomóc osobie w kryzysie? Sygnały i numery pomocy
W ostatnim czasie coraz częściej słyszymy o tragicznych zdarzeniach związanych z samobójstwami. To problem, który dotyka wszystkich – niezależnie od wieku czy środowiska, w którym się obracamy. Choć temat jest trudny i niewygodny, nie możemy od niego uciekać. Warto wiedzieć, jak rozpoznać osobę w kryzysie i co najważniejsze – jak jej pomóc. Bo czasem jedno słowo, jeden gest może uratować czyjeś życie.
Spis treści
Sygnały ostrzegawcze – jak rozpoznać osobę w kryzysie?
Osoby myślące o samobójstwie często wysyłają sygnały, które możemy zauważyć, jeśli tylko będziemy wystarczająco uważni. Mówienie o popełnieniu samobójstwa to najpoważniejszy znak ostrzegawczy, którego nigdy nie wolno bagatelizować. Wbrew powszechnemu mitowi, osoby planujące samobójstwo często o tym mówią – to ich sposób na wołanie o pomoc.
Do innych niepokojących sygnałów należą drastyczne zmiany w zachowaniu – problemy ze snem i jedzeniem, wycofywanie się z życia towarzyskiego, utrata zainteresowania tym, co wcześniej sprawiało radość. Osoba w kryzysie może również zacząć porządkować swoje sprawy, pisać testament czy rozdawać rzeczy, które były dla niej ważne. To wszystko może świadczyć o przygotowaniach do śmierci.
Warto zwrócić uwagę na:
- zaniedbywanie wyglądu zewnętrznego
- podejmowanie ryzykownych działań
- zwiększone spożycie alkoholu, narkotyków lub leków
- obsesyjne zainteresowanie tematem śmierci i umierania
- wcześniejsze próby samobójcze lub samookaleczenia
Co robić, gdy ktoś zwierza się z myśli samobójczych?
Jeśli ktoś zwierza nam się ze swoich mrocznych myśli, nie okazujmy zdziwienia ani zaskoczenia. To może sprawić, że osoba się zamknie i nie będzie już chciała z nami rozmawiać. Pamiętajmy – rozmowa o samobójstwie nie jest zachętą do jego popełnienia. Wręcz przeciwnie, może być ratunkiem.
Miejmy czas dla tej osoby i okażmy prawdziwe zainteresowanie. Nie przerywajmy, nie oceniajmy, nie dawajmy pochopnych rad w stylu „weź się w garść” czy „inni mają gorzej”. Pozwólmy na okazywanie emocji – płacz, złość, rozpacz. Wszystkie te uczucia są naturalne i mają prawo się pojawić.
Najważniejsze: nie próbujmy być bohaterami i ratować kogoś w pojedynkę. Szukajmy pomocy u specjalistów. To nie jest oznaka słabości, ale mądrości i odpowiedzialności.
Gdzie szukać pomocy?
Na szczęście istnieje wiele instytucji, które oferują profesjonalną pomoc – i to całkowicie bezpłatnie oraz anonimowo. Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym działa pod numerem 800 70 2222, dostępnym przez całą dobę. Młodsze osoby mogą zadzwonić na Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży: 116 111.
Inne ważne numery to:
- Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka: 800 12 12 12
- Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych: 116 123
- Numer alarmowy w sytuacji zagrożenia życia: 112
Jak mówi stare powiedzenie: uratować życie to uratować ciało, ale żeby uratować człowieka, trzeba uratować jego chęć życia. To nie tylko zadanie dla profesjonalistów, ale dla każdego z nas. Zwykła ludzka życzliwość, otwarte serce i gotowość do wysłuchania mogą zdziałać cuda. Tam, gdzie jest niebezpieczeństwo, jest także możliwość ratunku – wystarczy wyciągnąć rękę.
Źródło: Policja Gliwice